PLENO

Ernesto Viéitez Cortizo, Real Academia Galega de Ciencias

Nado en Pontevedra o 20 de agosto de 1921, Licenciado en Farmacia pola Universidade de Santiago en 1942 e Doutor pola Universidade de Madrid en 1946, ampliou estudios nas universidades de Londres, Lisboa, Cambridge, Holanda, Francia e Portugal, entre outras.

Investigador científico do CSIC, en 1949 pediu o traslado á Misión Biolóxica de Galicia, onde foi xefe da Sección de Fisioloxía Vexetal ata 1957. Profesor de Investigación do CSIC (1971), ocupa o cargo de conselleiro de número do CSIC desde 1969. Catedrático de Fisioloxía Vexetal na Universidade de Santiago (1957-1987), decano das Facultades de Ciencias e de Bioloxía da USC, director do Departamento de Fisioloxía Vexetal na mesma universidade; desempeñou distintos cargos no CSIC como o de director do Instituto de Investigacións Agrobiolóxicas de Galicia, e director do Instituto de Orientación e Asistencia Técnica.

Participante asiduo de congresos e seminarios nacionais e internacionais, ocupou o cargo de presidente na Sociedade Española de Fisioloxía Vexetal, na Federación Europea de Sociedades de Fisioloxía Vexetal e na Federación Galega do Deporte Universitario. En 1987 foi alcalde de Santiago e, desde 1978, é presidente da Real Academia Galega de Ciencias, institución que representa no Consello da Cultura Galega, do que forma parte desde a súa creación.

Entre os premios e distincións que recibiu destaca o Premio Extraordinario pola tese de doutoramento en Farmacia, os premios Juan de la Cierva (1947) e Alonso de Herrera (1954), do CSIC, o Premio de Investigación Deputación Provincial de Pontevedra 1972 e 1976 e o Premio de Investigación Xunta de Galicia en 1992. Viéitez Cortizo está en posesión da Encomenda Alfonso X El Sabio, da Medalla de Prata ó Mérito Deportivo, da Cruz do Mérito Naval de 1ª clase e da Medalla de Ouro de Salvamento, entre outras.

Autor e coautor de 166 traballos científicos, dos cales 74 tratan sobre o castiñeiro, dirixiu 125 memorias de licenciatura e 42 teses de doutoramento, formando o "Grupo de Santiago del Castaño". Coñecido internacionalmente polos seus traballos sobre a Fisioloxía e Estructura molecular da rizoxénese do castiñeiro, desde a súa xubilación anticipada en 1987, e organizou cursos da Real Academia Galega de Ciencias en Lugo, Ourense, Pontevedra e Vigo. En xullo do 2000 foi presidente de honor do VII Symposium de Fisiología Vexetal realizado en Santiago.