PLENO

Manuel C. Díaz y Díaz, Instituto de Estudios Xacobeos

Nacido en 1924. Licenciado en Filoloxía Clásica na Universidade de Madrid en 1945, onde leu a súa tese de doutoramento (1949) titulada El latín de Valetio del Bierzo. Contribución al estudio del léxico visigodo. Catedrático de Instituto (1949-1952), catedrático de Filoloxía Latina nas Universidades de Valencia (1953-1956), Salamanca (1956-1968) e Santiago (1968-1989), e profesor emérito da Universidade de Santiago, recibiu en 1979 a Medalla ó Mérito Docente da Orde de Afonso X O Sabio, ó ter cumpridos 25 anos de Catedrático.

En 1980 foi nomeado doutor honoris causa pola Universidade Clásica de Lisboa e en 1991 a Xunta concedeulle a Medalla de Prata de Galicia. No 93 foi nomeamendo doutor honoris causa pola Universidade de Salamanca e, ó ano seguinte, o Concello de Santiago de Compostela concédelle a Medalla de Ouro da cidade ó mérito cultural. En 1997 recibe o Premio Nacional de Investigación en Humanidades Menéndez Pidal e no ano 2001 convértese en doutor honoris causa pola Universidade de León.

Díaz y Díaz é membro correspondente do Instituto Arqueolóxico Alemán (Berlín), da Real Academia Galega, da Academia das Ciencias de Lisboa, da Real Academia de Bones Lletres (Barcelona), do Monumenta Germaniae Historica (München), da Medieval Academy of America (Cambridge, Mass.), así como membro do Comité de Expertos do Camino de Santiago do Consello de Europa e do Comité de Expertos do Camiño de Santiago da Xunta de Galicia.

Autor de numerosas publicacións, pódense destacar: Index Scriptorum Latinorum medii aeui hispanorum (1959), obra de consulta clásica da que se está a preparar unha segunda edición aumentada e corrixida, Libros y Librerías en la Rioja Altomedieval (1979, 2ª ed. 1991), Visiones del Más Allá en Galicia durante la Edad Media (1985), De Santiago y los Caminos de Santiago (1997), Enciclopedismo e sapere cristiano tra tardo-antico Medioevo (1999) ou Asturias en el siglo VIII (2001).