Instrumento do día
Castañola de cana, tarabela
Fabrícase fendendo á metade un toco de cana (Arundo donax1), duns tres nós de lonxitude, deixando sen abrir o último nó, que será por onde se sosteña o instrumento. A fenda entre nós do segundo tramo amplíase cunha navalla facilitando que as metades en que ficou partido o terzo superior batan unha contra a outra. A castañola de cana sostense coa man esquerda polo tramo sen fender, deixando unha parte que sobresae da palma da man cara abaixo que é onde se bate coa man dereita. Os golpiños da man dereita fan que as metades da parte superior do instrumento choquen e emitan un son moi semellante ao dunha castañola, de aí seu nome.
Carlos Rei informounos que Ramiro “O Mero”, veciño de Pontearnelas (San Xoán de Baión, Vilanova de Arousa, Pontevedra), fabricaba tamén … Ler máis
Ver notas- [1] A canaveira común é un dos materiais máis empregados polos nenos galegos para faceren instrumentos musicais (frautas, gaitas, carrizos etc.), pois dela pódense obter tubos naturais de moi diversos calibres cunha dureza semellante á da madeira. Tamén o sabugueiro ou bieiteiro (Sambucus nigra) se empregou con este mesmo fin. A canaveira é tamén o material de elección para a fabricación das palletas das gaitas de fol. ↩
Unha versión interactiva do libro
Este web é a versión interactiva do libro Os instrumentos musicais na tradición galega de Pablo Carpintero Arias [ fb ] e publicado orixinalmente en papel pola Difusora de Letras, Artes e Ideas. Esta versión interactiva, promovida polo Arquivo Sonoro de Galicia do Consello da Cultura Galega, explota as capacidades multimedia e de organización de Internet para difundir universalmente o acervo musical da cultura galega. Ler máis
Máis contidos da edición impresa: Prólogo, Proemio, Agradecementos
